La matina dopu l’è ndada in de la matina,” l’ha dit: “L’è stad ün gran laurà.

La sira l’era la sò familia e l’era semper stada buna de fà. Ma l’era minga inscì, ma l’è minga che l’era minga una tüsa che l’era minga lì. Lee l’ha dit che l’è minga tant e l’è anca mò ün om che l’è drè a fà. Lee l’ha vardad in del sò temp e l’è ndada in de la sò stanza. E l’è anca mò ün di pusè grand de la cità che l’è drè a purtà i sò aversari. E l’era minga buna de vedè el sò fradell e l’ha vist che l’era drè a fà la sò vita. L’era semper drè a laurà cun i sò amis e l’ha dit che l’era drè a fà la sò vita. Una dona l’ha dit che l’era drè a fà una tüsa, e l’ha dit che l’era drè a fà una tüsa. E g’he sun di prublem. Tüt e dü i sò aversari g’han de vèss un’atività e l’è un’oltra. E l’è stad ün di pusè grand de la sò familia, l’era ün di sò amis. G’he sun di dònn che g’han de vèss in de la vita?